Ans Wortel neemt sinds jaren zestig een volstrekt eigen plaats in binnen de na-oorlogse schilderkunst. Het werk is sterk autobiografisch. Haar - vaak heftige - levenservaringen als vrouw, moeder en kunstenares vormen een onuitputtelijke bron van inspiratie. Het zijn vooral gevoelens als liefde, geborgenheid, dromen, angsten, de groei van het kind naar de volwassenheid, moeder-kind ...