Directe fotografische reproductie in witte lijnen op een blauwe achtergrond, ook cyanotype genoemd, omdat het proces cyanidezouten gebruikt. De methode werd in 1840 ontwikkeld door de Britse astronoom Sir John Herschel en is tot c. 1950 gebruikt.Een tekening kan worden gekopieerd als zij op doorzichtig materiaal getekend is. Daartoe gebruikte men calqueerpapier (-linnen) of transparant papier, dat op het lichtgevoelige papier werd gelegd. De blauwdruk wordt gemaakt op papier dat gevoelig gemaakt is door het te bedekken met een vloeistof waarin ferrizouten en ferricyanide opgelost zijn. Door ultraviolette stralen uit zonlicht of een kunstmatige lichtbron worden de ferrizouten omgezet in ferrozouten. Als de belichte afdruk in water wordt gespoeld, reageren de ferrozouten met het ferricyanide tot blauw ferro-ferricyanide en worden de niet belichte ferriverbindingen opgelost. Het resultaat is een negatieve afdruk van witte lijnen op een blauwe ondergrond. (Haslinghuis) https://data.cultureelerfgoed.nl/term/id/cht/512b8793-6775-4e36-b33b-f76bcc11449e