Veelkleurige, niet figurale beschildering, als integrerend bestanddeel van de architectuur en onderdelen daarvan. Van Egypte en Mesopotamië verspreid over Griekenland, het Romeinse Rijk naar de m.e. kerkelijke en burgerlijke architectuur. In de M.e. werd voor het interieur polychromie vaak zodanig toegepast dat muurvlakken blank bleven, maar de constructieve delen, zoals zuilen, pilasters, kapitelen, bogen, gewelfribben en sluitstenen, kleurig beschilderd werden en van schijnvoegen voorzien. Ook de exterieurs kregen van een kleurige afwerking. Gedurende de renaissance en de barok is een polychrome afwerking van de architectuur eveneens gebruikelijk. De loskoppeling van kleur van de drager – het gebouw en het object – is eigenlijk pas in XX waarneembaar. (Haslinghuis) https://data.cultureelerfgoed.nl/term/id/cht/1c5179cd-d4b0-4e86-a113-b18ef6de62c1

Dun, meestal glanzend deklaagje. (Toegepaste Kunst Project, RKD) https://data.cultureelerfgoed.nl/term/id/cht/cbf4bd02-8195-4157-a9ad-a2fb0c0c7ccc