Er valt een flinke dosis humor en veel waarheid aan te treffen in ‘Lover of bad feelings’ uit 1985. De negatieve gevoelens worden gekoesterd door het reusachtige hoofd, wel zeer doorluchtig gehelmd. Het ovaal op de bodem is het oog dat alles waarneemt; hierop kan het hoofd zich baseren voor zijn broeierige activiteiten. Behalve een hoofd is het ook een schip met een reling. Het is het een en tegelijkertijd ook het ander; de associaties doordringen elkaar, zoals de betekenislagen in een experimenteel gedicht. Hoger in het hoofd hangt een zwarte boot en ook de met omtrekken aangeduide vis wijst op het element water. Heel wat objecten van de landrot Johan Claassen verwijzen naar het water: ‘Zwarte boot’ uit 1981, ‘Waterbeeld en Planos’ uit 1984, ‘Klein schroefschip en Bootvis/visboot’ uit 1985. Als de titel niet naar het water verwijst, doet de vorm dat dikwijls toch. Vermoedelijk drukt de boot evenzeer het verlangen uit om te zwerven als de vogels dat doen. De verticale dragers zijn allerminst strenge lineaturen; ze hebben geleidelijke verdikkingen en welvingen die ons uitnodigen voortdurend aandachtig te kijken, zodat het grafische karakter ons niet ontgaat. Vergeleken bij de werken uit zijn eerste periode zijn de vormen vrijer en opener geworden. Ook zijn de donkere aardkleuren opgehelderd: rood is het voorste deel van de ‘Lover of bad feelings’, wit met subtiele variaties is de reling en geelwit het voorhoofdzeil. Blauw is de wenkbrauw daarin, de wenkbrauw met het geschreven wit, en knalgeel de vlam in de top om de statische elektriciteit in de top van een scheepsmast te verbeelden.