Gebouwd in 1927 door de gebr. Niestern Delfzijl voor de reddingsmaatschappij. Afmeting: L = 18,80 m., B = 4,05 m., diepgang = 1,10 m. Waterverplaatsing 39 ton. Machine: oorspronkelijk 2 kromhout motoren, later twee Glennifer diesels van 120 p.k. elk. Snelheid: 10 knoop = ca. 19 km per uur. Bijzonderheden: Dit was de eerste zelf kantelende reddingsboot ter wereld. Het idee kwam van Mees Toxopeus (toen voogd van Rottumeroog en reddingsbootschipper). Het werd verder uitgewerkt samen met Niestern. Het zich weer oprichten, na omgeslagen te zijn, werd bereikt door een 10 cm brede en meer dan 9 m. lange “kieptank” met een gewicht van 6 ton aan stuurboordzijde in te bouwen. Deze loopt vol d.m.v. een stelsel van pijpen als de boot is omgeslagen en weer leeg als de boot weer rechtop is gekomen. Het uiteindelijke ontwerp is gemaakt door prof. Vassnack. Reddingen: Van juni 1927 tot oktober 1965 (toen het schip uit de actieve vaart werd genomen) heeft het ca. 350 tochten gemaakt waarbij in totaal 332 mensen werden gered of uit gevaar bevrijd. Het geld voor de bouw werd bijeen gebracht in het toenmalige Nederlands Indië door een hiervoor opgericht comité. Vandaar dat het schip de naam Insuline kreeg. Deze eerste zelfrichtende grote, stalen mrb ter wereld Gegevens: Gebouwd op de werf van de Gebroeders Niestern te DelfzijI. Een geschenk uit Nederlands Oost-Indie. Na het verlies van de mrb Brandaris I en het kenteren van de mrb President van Heel schreef Mees Toxopeus in december 1921 aan de NZHRM: "de laatste tijd veel nagedacht te hebben over een nieuw soort reddingboot. Het zou een zelfrichtende boot moeten zijn, van ketelvormig model en in een gevaarlijke zee ook benedendeks te besturen, een soort onderzeeboot boven water." J. Niestern werkte dit idee verder uit. D.m.v. het aanbrengen van een zware buitenkiel en het inbouwen van een zgn. "kieptank" in een der zijden, in combinatie met de hooggeplaatste luchtkasten in de zijden van de boot en een asymmetrisch geplaatste cockpit, moest de boot, indien zij onverhoopt mocht omslaan, zichzelf weer richten. Het ontwerpen van deze eerste zelfrichtende, stalen, motorreddingboot nam geruime tijd in beslag, aangezien vele problemen moesten worden opgelost. Dank zij de bijzonder gunstige ervaringen, opgedaan met de Insulinde, zijn nadien alle grote , waterverplaatsende, motorreddingboten der (K.)N.Z.H.R.M. volgens dit type gebouwd. Lengte 18,80 m, breedte 4,05 m, diepgang 1,45 m. Waterverplaatsing 50 ton. Materiaal: S.M. vloeistaal. De ballastkiel 100 mm dik en 9,30 m lang, gewicht 6 ton, is onderaan de boot bevestigd. De boot is d.m.v. 7 waterdichte schotten, 13 luchtkisten en bodemtanks verdeeld in 21 waterdichte afdelingen. Rond de boot is een holle rubber fender aangebracht van 15 x 15 cm. Alle toegangen tot de verblijven, motorkamers en onderstuur-huis worden door zgn. torpedobootdeksels, sluitend op een rubber ring, gesloten. Twee 2-cilinder Kromhout-M.D. ruwolie motoren: vermogen 2 x 60 pk bij 400 omwentelingen per minuut. Maximum snelheid 9 knopen. De motoren zijn opgesteld in twee voor elkaar gelegen motorkamers, gescheiden door een waterdicht schot waarin een waterdichte deur is aangebracht. De schroeven worden door tunnels beschermd. De motoren worden bediend van boven- of onderstuurhuis uit. In 1936 onderging de Insulinde een belangrijke verbouwing. De zgn. cockpit (die in het ontwerp belangrijk was voor het zelfrichtend effekt) werd verwijderd en er werd een verbinding aangebracht tussen de stuurhut en de radiohut. Nieuwe stabiliteitsberekeningen werden gemaakt en een nieuwe kantelproef uitgevoerd. In 1950 werden de Kromhout-M.D.motoren vervangen door twee 6-cilinder Gleniffer-dieselmotoren, elk met een vermogen van 120 pk bij 900 omwentelingen per minuut. Dit toerental wordt met een reductie van 2 : 1 overgebracht op twee vierbladige schroeven. De maximum snelheid van de boot nam door deze wijziging toe tot bijna 10 knopen. E.e.a. werd bekostigd uit een aktie van de Leeuwarder Courant onder de friese bevolking. De Insulinde verleende uitnemende diensten. Bij een aantal zware reddingen bleek deze boot aan de hoogst denkbare eisen te voldoen.