Birgitta van Zweden (1300-1373) was naast stichteres van een naar haar genoemde orde tevens een van de grootste mystici van de middeleeuwen. Zij is vooral bekend geworden door haar 'Openbaringen', een verzameling op schrift gestelde mystieke ervaringen. Deze visioenen hebben grote invloed gehad op het geestelijk leven van de late middeleeuwen en op de beeldende kunst. Op de deuren zijn zes gebeurtenissen uit haar leven weergegeven. Op de linkerdeur van boven naar beneden: de geboorte van Birgitta, waarbij de baby door de grootmoeder aan de moeder van Birgitta wordt getoond. Het tweede tafereel toont de tienjarige Birgitta die een verschijning krijgt van de Lijdende Christus. Dit visioen zou mede bepalend worden voor het karakter van haar latere orde. Ondanks haar belangstelling voor het kloosterleven, trad Birgitta op achttienjarige leeftijd in het huwelijk. Zij werd moeder van acht kinderen. Op het laatste tafereel is zij zwanger van Cecilia, haar jongste dochter. Tijdens haar leven ondernam Birgitta diverse pelgrimstochten naar Santiago, Rome en Jeruzalem. Op het bovenste paneel van de rechterdeur worden diverse levensstadia van Birgitta als pelgrim uitgebeeld. Tevens is Ulf, de man van Birgitta waar te nemen. Hij stierf na een van de bedevaartstochten in 1344 te Alvastra. Volgens een van haar visioenen diende Birgitta paus Clemens VI ervan te overtuigen dat de zetel van de paus niet in Avignon maar in Rome diende te staan. Tevens moest zij hem erop wijzen dat er aan allerlei politieke en kerkelijke wantoestanden een eind moest komen. Dit facet uit haar openbare leven verwijst naar de grote politieke invloed die Birgitta, lid van hoge Zweedse adel, kon en wilde uitoefenen. Pas na haar dood werd de birgittijnse orderegel goedgekeurd. Birgitta's dochter Karin zou de bulle met de goedkeuring van de regel op 3 december 1378 uit handen van paus Urbanus VI ontvangen. Birgitta als ordestichteres wordt hier symbolisch verbeeld: Karin kroont het lichaam van haar gestorven moeder met de birgittijnse kroon. Deze kroon bestaat uit twee elkaar kruisende witte, linnen banden met op de raakvlakken vijf rode stippen, de vijf wonden van Christus.
Aangekocht met steun van het Ministerie voor WVC en de Provincie Noord-Brabant