In 1919 tekent Albert Servaes zijn beroemde kruisweg voor het kerkje in Luithagen (B). In de met houtskool ruw en direct op papier gezette figuren schemert de donkerte van de Eerste Wereldoorlog nog door. De figuranten zijn beulen, de Christusfiguur is vermagerd als een oorlogsslachtoffer, de composities zijn uiterst eenvoudig, het beeld is zwart tegen een witte achtergrond. 'Niet om te lachen heb ik U bemind'. Elk tafereel is een Andachtsbild...', noteert Lydia Schoonbaert in haar boek over de kunstenaar. Deze nieuwe, rauwe aanpak van de kruisweg zorgt voor zoveel ophef dat deze uiteindelijk verwijderd wordt uit de kapel. Na omzwervingen vindt de kruisweg zijn domicilie in het trappistenklooster te Berkel Enschot. De twaalfde statie, Christus aan het kruis, wordt door Servaes een aantal malen herhaald. Een daarvan is deze tekening.