Carolus Borromeus, herkenbaar aan zijn haviksneus, lichte baardgroei en kalend, hoog voorhoofd heeft een visioen. Hij houdt de handen gekruist op zijn borst, heeft zijn hoofd schuin omhoog geheven en schouwt, omgeven door engelen naar de kelk met Hostie, die een engel hem toont. In 1560 benoemde paus Pius IV de nog jonge Carolus Borromeus, aartsbisschop van Milaan, tot kardinaal-protector van Portugal en van de Nederlanden en van de orden der franciscanen en carmelieten. Op 3 november 1584 overleed hij te Milaan en op 4 november 1610 werd deze stichter van de oblaten of ambrosianen reeds door paus Paulus V heilig verklaard. Carolus speelde een belangrijke rol op het concilie van Trente. Hij werd populair vanwege zijn optreden tijdens een pestepidemie in 1576 toen hij persoonlijk de zieken ging verplegen.