Aan de Moeder Gods brengt de engel Gabriël de boodschap dat zij een kind van God zal baren. In zijn linkerhand heeft hij de staf van een boodschapper. De Moeder Gods maakt een schrikgebaar waarbij de klos en de draad van het garen uit haar handen dreigen te glippen. Het gebaar van de geopende hand drukt tevens aanvaarding uit. De spanning tussen beide personen wordt verstrekt door de gehanteerde kleurkontrasten in de architectuur. Achter de aartsengel Gabriël verheft zich een slanke, fantasievolle, groene arcade, Maria zit op een met kussens bekleed bankje onder een dominant rood gekleurde opstand. In het boogveld van deze arcade hangen groene gordijnen, een stijlfiguur binnen de iconenschilderkunst die aangeeft dat de gebeurtenis zich binnenshuis afspeelt. Het feest van 'De boodschap', in het westen ook 'annunciatie' genoemd, wordt in het oosten voorzien van de titel 'Het begin van ons heil en de openbaring van het eeuwige mysterie'. Het wordt gevierd op 25 maart en behoort tot de 'twaalf liturgische feesten'. Haar icoon mag dan ook niet ontbreken binnen de feestenreeks van de iconostase. Deze icoon zal hier evenwel geen deel van uit hebben gemaakt. De aanwezigheid van een randheilige, de populaire martelares Katherina, wijst op een andere, meer private functie. Qua stijl gaat deze icoon terug op vroegere, uit de vijftiende eeuw daterende voorbeelden.