In 1919 tekende de Vlaamse expressionist Albert Servaes een indrukwekkende kruisweg voor de karmelieten van Luithagen. In een sober zwart-wit, met weglating van overbodige figuranten, concentreerde Servaes zich op het lijden, de smart en verlatenheid van Christus in de uren voor zijn kruisdood. Deze rauwe, confronterende versie van de kruisweg werd niet door iedereen gewaardeerd. De kruisweg werd verwijderd uit het kerkje van Luithagen en bevindt zich nu in het Trappistenklooster te Berkel-Enschot. Toch ondervond Servaes ook waardering, en dan vooral in Nederland. Ruimdenkende pastoors uit Amsterdam en Rotterdam deden een beroep op hem. Zo gaf pastoor Beukering, befaamd liturgist, in 1930 de opdracht voor dit monumentale drieluik voor zijn Sint Antonius Abtkerk te Delftshaven, een ontwerp van architect Kropholler. In geopende toestand toont het de glorie van Antonius; in gesloten toestand de bekoring van Antonius. Na de sluiting van de kerk in 1971 begon het drieluik van Servaes aan een zwerftocht langs kerken in het Rotterdamse, die eindigde in de kelders van een kerk te Den Haag. Vandaar werd het uiteindelijk overgebracht naar het museum in Uden.
Verworven van bisdom Rotterdam. Afkomstig uit kerk van Antonius Abt, Delfshaven.
De verheerlijking en verzoeking van Antonius Abt