Vanaf de veertiende eeuw ontstaat het type van het staande naakte Christuskind. Het kind houdt, als een kleine Salvator, zijn rechterhand in zegengebaar geheven en heeft in zijn linkerhand veelal de Rijksappel. Deze Christuskindjes zouden zeer populair worden in de Duitstalige landen en in de Bourgondische Nederlanden, waartoe ook het Hertogdom Brabant gerekend moet worden. Draagt het Christuskind de rijksappel dan refereert dat aan zijn goddelijke heerschappij over hemel en aarde. Voor een knaapje van een jaar of twee hebben die kleine Christusfiguurtjes met hun ernstige zegengebaar iets van 'vroeg wijs' over zich. Het is een karaktertrekje van deze, nu zo kostbare devotiebeeldjes. Lieflijk, maar wat stijf. Dit Christuskind draagt evenwel geen rijksappel, maar een bloedende granaatappel. Deze verwijst naar het lijden van Christus. In de negentiende eeuw werd dit beeldje, in overeenstemming met de preutse mores van die tijd, gekuist. Zie ook MRK inv.nr. 0011.