Theestoof. Op een driehoekige grongplaat, rustende op 3 klauwpoten, torsen 3 dolfijnen op hun staart de eivormige lat om lat houder voor de koperen emmer, waarin vuurkomfoor en ketel geplaatst werden. Voetplaat en houder zijn van gefineerd mahonie. Klauwpoten en dolfijnen zijn van hout, zwart geschilded en met verguldsel versierd. aan de houder een koperen hengsel. Bouilloir /De theestoof , een echt Holands meubelstuk: Theestoven zijn ontstaan uit de gewoonte thee heel sterk te zetten en om de thee dan op smaak te brengen door toevoeging van kokend water. Op de oudste prengten , waarop het theederinken is afgebeeld (ongeveer 1700) , ziet men dan ook meestal op de grond een vuurkomfoor staan met daarop een ketel, waarin water aan de kook wordt gehouden. In het koude jaargetijde brandde de haard en werd die ook wel gebruikt om warm water bij de hand te hebben. Onze voorouders omringden het theedrinken met mooie sfeervolle voorwerpen, zoals Chinees of Japanse porselein, kunstig bewerkte theekistjes, onderzetters voor de theepot en dat gevoel voor sfeer gold zeker ook voor de theestoof. De zogenaamde ‘bouilloir’ (afgeleid van het Franse ‘bouillir’ hetgeen koken betekent) veelal gemaakt van koper en soms van zilver , dded eind 17e eeuw haar intrede . Het warten meestal urnvormige ketels , voorzien van een mogelijkheid om het water aan de kook te houden; door een kraantje kon er water uit worden geschonken. Een mooie bouilloir moest natuurlijk gezien worden en zo werd deze geplaatst op een apart tafeltje op één poot , dat de naam ‘guéridon’ kreeg. In de 18e eeuw ontstond in Nederland de theestoof, een houten of blikken bak op poten, waarin komfoor en waterketel konden worden opgeborgen en waaaraan meestal een hengsel zat. Daardoor kon de stoof gemakkelijk vanuit de keuken naar de huiskamer of naar de theekoepel worden gebracht en daar ook gemakkelijk binnen handbereik van de huisvrouw worden geplaatst. Dit nieuwe praktische en ook veiliger hulpmiddel werd vooral in ons land zeer populair. Meubelmakers vervaardigden allerlei vormen en het is begrijpelijk dat zij daarbij de mode in de huismeubelstijl in het oog hielden. (bron Melange 5-2-1973 blz. 5 )