Theekist van hout met maquetterie van diverse houtsoorten met binnenin twee zilveren theebusjes en een mengkistje
Theekist van hout met vierhoekig blokmaquetterie van diverse houtsoorten. De kist heeft een scharnierend deksel met 2 driekakige zilveren scharnieren en een slot. Het theekistje is voorzien van 2 zilveren theekistjes met los rond deksel en in het midden een zilveren mengkistje met scharnierend deksel met daarop hetzelfde deksel bevestigd als op de theekistjes.Het geheel rust op 4 klauwvormige zilveren pootjes. De dekseltjes van de binnenkistjes zijn gedreven versierd met bloemmotieven. De binnenzijde van het deksel is bekleed met blauw satijn. Amsterdamse jaarletter 1795 (M) - meesterteken niet bekend bij Elias Voet. Theekistjes ontstonden in de tijd dat de huisvrouw haar thee ongemengd bij de winkelier kocht, waarna zij dan thuis- overeenkomstig haar smaak, of die van haar gasten – de verschillende soorten mengde. In de meeste kistjes is plaats voor twee soorten thee, terwijl er in het kistje verder een mogelijkheid aanwezig is om de soorten te mengen. De eerste thee werd in Holland aangevoerd in 1610, maar het zou nog tientallen jaren duren, aleer de nieuwe drank min of meer populair zou worden. Gedeeltelijk kwam dit door de zeer hoge prijs, die in het begin f. 200,-- a f. 250,m—per pond bedroeg. Die prijs daalde weliswaar aanzienlijk, toen de aanvoer groter werd, maar nog heel lang zou thee een luxe drank blijven. Een dergelijk duur artikel vroeg een ‘waardige’ bewaarplaats, zodat er uit het verleden zeer mooie theekistjes zijn. Dit theekistje mag gerust tot een der mooiste gerekend worden. Het is een prachtig staaltje van meubelmakerwerk, dat door een edelsmid werd gecompleteerd. De meubelmaker vervaardigde een houten kistje met een scharnierend deksel, dat hij aan de buitenkant bekleedde met ‘marqueterie’ , dat wil zeggen met stukjes dun fineer van verschillende houtsoorten, die hij volgens een bepaald patroon op elkaar liet aansluiten. Op dit kistje heeft hij dat gedaan in de vorm van blokjes, afgezet met een rand van weer andere houtsoorten. Alle stukjes sluiten precies op elkaar aan, waarvoor een groot vakmanschap vereist was. Deze meubelmaker bekleedde tenslotte de binnenkant van het deksel met blauw satijn, waarna de edelsmid er vier zilveren gegoten klauwpootjes en een dito hengsel bij maakte en tenslotte uit platen zilver de twee theebusjes, alsmede het mengbakje met scharnierend deksel en het slotplaatje. Ook deze werkstukjes zijn prachtig afgewerkt, waarbij vooral de gedreven bloemmotieven op de dekseltjes van de theekistjes getuigen van groot vakmanschap. Uit de zilvermerken is af te leiden dat het kistje in Amsterdam gekeurd werd in het jaar 1795. Volgens de voorschriften staat er ook een meesterteken op, maar helaas (nog) niet te achterhaald, wie dit meesterteken gevoerd heeft. Het kistje is voorzien van een slot, waarvan de huisvrouw de sleutel persoonlijk bewaarde, omdat de thee zo kostbaar was. (Bron Melange 23 okt. 1975, no. 9, blz. 10)