ronde, mahoniehouten gekuipte theestoof, samengesteld uit geprofileerde latjes en rustend op een rond geprofileerd voetstuk op drie beukenhouten knoppen. deze knoppen en delen van de profileringen zwart geschilderd. messing binnenbak. Bouilloir /De theestoof , een echt Holands meubelstuk: Theestoven zijn ontstaan uit de gewoonte thee heel sterk te zetten en om de thee dan op smaak te brengen door toevoeging van kokend water. Op de oudste prengten , waarop het theederinken is afgebeeld (ongeveer 1700) , ziet men dan ook meestal op de grond een vuurkomfoor staan met daarop een ketel, waarin water aan de kook wordt gehouden. In het koude jaargetijde brandde de haard en werd die ook wel gebruikt om warm water bij de hand te hebben. Onze voorouders omringden het theedrinken met mooie sfeervolle voorwerpen, zoals Chinees of Japanse porselein, kunstig bewerkte theekistjes, onderzetters voor de theepot en dat gevoel voor sfeer gold zeker ook voor de theestoof. De zogenaamde ‘bouilloir’ (afgeleid van het Franse ‘bouillir’ hetgeen koken betekent) veelal gemaakt van koper en soms van zilver , dded eind 17e eeuw haar intrede . Het warten meestal urnvormige ketels , voorzien van een mogelijkheid om het water aan de kook te houden; door een kraantje kon er water uit worden geschonken. Een mooie bouilloir moest natuurlijk gezien worden en zo werd deze geplaatst op een apart tafeltje op één poot , dat de naam ‘guéridon’ kreeg. In de 18e eeuw ontstond in Nederland de theestoof, een houten of blikken bak op poten, waarin komfoor en waterketel konden worden opgeborgen en waaaraan meestal een hengsel zat. Daardoor kon de stoof gemakkelijk vanuit de keuken naar de huiskamer of naar de theekoepel worden gebracht en daar ook gemakkelijk binnen handbereik van de huisvrouw worden geplaatst. Dit nieuwe praktische en ook veiliger hulpmiddel werd vooral in ons land zeer populair. Meubelmakers vervaardigden allerlei vormen en het is begrijpelijk dat zij daarbij de mode in de huismeubelstijl in het oog hielden. (bron Melange 5-2-1973 blz. 5 ) Veel theestoven hebben de tijd overleefd, doch meestal zijn ze niet meer compleet. Ofwel het bijzondere komfoor ontbreekt, ofwel de ketel is er niet meer bij en helemaal zeldzaam zijn theestoven met een bijpassend deksel. Theestoven zijn de opvolgers van de “bouilloires” , de Franse naam, die de waterketels met bijbehorend komfoor kregen, waardoor het water voor de thee in de huiskamer aan de kook werd gehouden. Ze stonden soms op een apart laag rond tafeltje, dat eveneens de naam “bouilloire”kreeg. In de tweede helft van de 18e eeuw werd uit tafeltje, ketel en komfoor een apart meubeltje ontwikkeld. Dan komt ook in Nederland de theestoof in gebruik. Dit bleef zo tot ongeveer het begin van deze eeuw, toen hij werd vervangen door een metalen stander met gasaansluiting, waarop de waterketel geplaatst werd. Ongeveer 150 jaar was de theestoof een alom voorkomend meubeltje in het Hollandse interieur. De stijl werd steeds aangepast aan de veranderingen, die ook in de meubelstijl voorkwamen. Compleet met deksel zijn ze zeldzaam. (bron Melange nr. 12, 18 dec. 1980, blz. 8) (zie ook artikel Melange nr. 3 maart 1982 blz. 12, daaruit als aanvulling op het bovenstaande het volgende: Onze voorouders omringden het theedrinken met mooie sfeervolle voorwerpen, zoals Chinees of Japans porselein, kunstig bewerkte theekistjes, onderzetters voor de theepot en dat gevoel voor sfeer gold zeker ook voor de theestoof. Bouilloir is afgeleid van bouillir= koken. Het tafeltje met een poot, waar de theestoof opstond heette “guéridon”. In de 18e eeuw ontstond in Nederland de theestoof, een houten of blikken bak op poten, waarin komfoor en waterketel konden worden opgeborgen en waaraan meestal een hengsel zat. Daardoor kon de stoof gemakkelijk vanuit de keuken naar de huiskamer of naar de theekoepel worden gebracht en daar ook binnen handbereik van de huisvrouw worden geplaatst. Dit nieuwe praktische en ook veiliger hulpmiddel werd vooral in ons land zeer populair. Meubelmakers vervaardigden allerlei vormen en het is begrijpelijk dat zij daarbij de mode in de huismeubelstijl in het oog hielden.