Een ets met een abstracte voorstelling bestaande uit lichte en donkere vlakken met lijnen en streepjes. Afgebeeld is een naakte vrouwenfiguur en een kleinere figuur, wellicht een kind voorstellend. Deze ets is gemaakt door Boele Bregman (1918-1980), geboren en overleden in Heerenveen. Hij was graficus, collagist, schilder en dichter. Tijdens WOII was hij actief betrokken bij het verzet en heeft daarna zijn leven lang geworsteld met de oorlogservaringen. Hij nam het loodgietersbedrijf van zijn vader over, maar na een hartaanval in 1956 moest hij stoppen. Daarna wijdde hij zich volledig aan de beeldende kunst. Zijn stijl was voornamelijk expressief, somber en donker als uiting van menselijke emoties zoals woede, pijn, angst, vreugde en verdriet. Omstreeks 1960 legde hij zich toe op tekenen en etsen en de nadruk in zijn werk kwam steeds meer op het gebruik van de lijn en de vlakverdeling te liggen. Bomen en vogels komen in zijn werken veelvuldig voor als symbolisch element. Ook maakte hij beelden van ijzer. Na een tweede hartaanval veranderde vanaf 1972 zijn stijl, hij schilderde meer vertrouwde onderwerpen in pastelkleuren. Boele Bregman maakte tot aan zijn dood in 1980 jaarlijks een prent met een nieuwjaarswens, waarin zijn ontwikkeling goed te volgen is. Zijn vijftig beste gedichten werden in 2013 gebundeld met als titel ‘O, was ik als een aap’.