Woont en werkt in Drachten. Eigenlijk weet Jan Snijder al als kind dat hij goed kan tekenen. Toch gaat hij niet naar de kunstakademie, maar naar de universiteit voor een studie economie. Na twee verloren studiejaren in Groningen komt hij terecht op de P.A. in Drachten. Daar kan hij doen waar hij goed in is: tekenen en toneelspelen. Eerst trekt hij nog drie jaar met een jeudtheatergezelschap van school naar school, maar dan kiest hij definitief voor het schilderen. In de beginjaren is hij erg onder de indruk van het werk van Jackson Pollock en Willem de Kooning. Hij schildert voornamelijk binnen met grote gebaren en veel verf. Het blijkt toch niet echt bij hem te passen. Hij gaat terug naar Friesland, waar hij veel buiten werkt en tot een eigen ingetogen stijl komt. De abstract aandoende schetsen maken duidelijk dat zijn onderwerp niet het landschap, maar de subjectieve waarneming is. Naast waarneming gaat het hem ook om het schilderen zelf. Zijn observaties zijn overwegend uitgevoerd in oeroude materialen als krijt en eitempera. En ook zijn anti-naturalistische stijl en zijn ingetogen tonale palet wijzen naar voormoderne tijden. In het ingetogen werk van Jan Snijder is een subtiele samenhang tussen de transparante en vloeiende kwaliteiten van het gebruikte materiaal, het verstrijken van de tijd en de persoonlijke manier van terugkijken. Zo zijn de schilderijen vaak gebaseerd op een dubbele herinnering. De eerste is een impuls uit het schetsboek en de tweede herinnering is het terugdenken aan de tijd of de gebeurtenis, dat hij voor de eerste keer door die plek werd geraakt. Het landschap heeft altijd gediend als bron van rust en bezieling. Door letterlijk en figuurlijk terug te keren naar de ervaringen van zijn jeugd is het landschap voor Jan Snijder de uitdrukking van zijn innerlijke belevingswereld geworden.