Gerrit Benner was een autodidactische schilder die zijn brood moest verdienen met het voeren van een winkel in lederwaren te Leeuwarden, waarnaast hij schilderde. Enkele jaren lang hanteerde hij het Cobra-idioom in zijn schilderkunst, maar vanaf 1955 richtte hij zich met name op het Friese landschap. Hij werd vooral bekend door zijn abstracte, veelkeurige landschapschilderingen in neo-expressionistische stijl. Zijn inspiratie lag bij schilders van de Ecole de Paris zoals Bazaine, Soulages en Manessier; hoewel hij zelf nooit volledig abstract is geworden in zijn kunst; het landschap bleef er aanwezig. Hij werd in 1955 door de Stichting Kunstenaarsverzet 1942-1945 gelauwerd met de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet; won een tweede prijs op de Biënnale van Sao Paulo, Brazilie; ontving de Guggenheim Prize for the Low Countries in 1958 en de International Hallmark Art Award New York. Rond 1970 heeft hij jarenlang een een atelier in Amsterdam gehad, maar keerde uiteindelijk op latere leeftijd naar Friesland terug. Zijn werk is onder meer in bezit van het Stedelijk Museum Amsterdam, Van Abbemuseum Eindhoven, Fries Museum Leeuwarden, Rijksmuseum Twenthe en Museum Belvédère Heerenveen. In 2003 hebben de Provinciale Staten van de Provincie Fryslan een tweejaarlijkse prijs ingesteld en naar Benner vernoemd. Het betreft een oeuvreprijs of een prijs voor een kunstenaar wiens werk recentelijk een belangrijke ontwikkeling heeft doorgemaakt. De eerste Gerrit Benner Prijs voor Beeldende Kunst werd uitgereikt in 2005.