De man die zijn werk signeerde met Wiebe, was als kunstenaar autodidact. In Friesland kreeg hij naamsbekendheid na de tentoonstelling die Thom Mercuur in 1977 in Museum 't Coopmanshûs organiseerde. Zijn kleine aquarellen van zacht vervloeiende kleuren roepen associaties op met nevelige landschappen en hoge, ijle luchten. Net als Willem van Althuis en Sjoerd de Vries was ook hij ontvankelijk voor de invloed van het landschap ten westen van Heerenveen, waarin de kleuren grijs, groen en blauw de sfeer bepalen. Met minimale middelen, vaak slechts door een enkele horizontale baan, weet hij ruimte en licht in zijn werk te creëren. In het werk van de jaren 80 verschijnen in die ruimte eenvoudige, geaquarelleerde lijnen die doen denken aan huizen en stedelijke contouren. Hij noemde ze 'zwerftochten'. papier, lijn, licht en kleur vormen in zijn denkwereld een onverbrekelijke eenheid. Wiebe voelde zich verbonden met Sjoerd de Vries en Willem van Althuis; met de laatste correspondeerde hij regelmatig. Willem doet in olieverf wat ik in aquarel doe, zei hij eens. Deze zielsverwantschap vertaalt zich in hun werk in eenzelfde soort verstilling en ingetogenheid.