Na zijn middebare school vertrok Jordens op 17jarige leeftijd naar Den Haag waar hij ging werken bij de Lithografische Inrichting Lankhout. In de avonduren studeerde hij voor de akte M.O. tekenen aan de Haagse Academie voor Beeldende Kunsten. In 1906 ging hij naar de Rijksnormaalschool voor teekenonderwijzers in Amsterdam en in 1907 volgde volgde zijn aanstelling als tekenleraar aan de Rijks-HBS in Warffum. Hij was voor het eerst met werk vertegenwoordigd op een tentoonstelling van kunstenaarsvereniging Sint Lucas, met o.a. Sluijters, Kruyder, Colnot en Filarski. Zijn vroege werk laat invloeden van de Bergense School zien. In 1916, na een verhuizing naar Groningen, schreef hij zich in als leerling aan de Academie Minerva waar hij lessen volgde van Dirk de Vries Lam en Franciscus Hermanus Bach. In het oprichtingsjaar van De Ploeg, 1918, trad trad hij toe tot de vereniging waarvan hij tot 1950 lid zou blijven. Hij werkte aanvankelijk veel samen met Jan Wiegers die hem vanuit zijn samenwerking met Kirchner stimuleerde etsen te maken. Naast Ploeglid was J. ook lid van de Onafhankelijkheden, waardoor hij in contact kon blijven met kunstenaars buiten de Groningse avant-garde. Hij schilderde in de jaren 20 talloze portretten, waarin de invloed van het Duits expressionisme goed zichtbaar is. In de periode 1930-1940 experimenteerde J. met verschillende stijlen. Kubisme werd afgewisseld met naturalisme. Heel bijzonder is de serie aquarellen die gemaakt werden op Schiermonnikoog en die stilistisch verwantschap vertonen met Jackson Pollock. Uit onvrede met de gang van zaken binnen De Ploeg richtte hij in 1950 kunstenaarsvereniging Het Narrenschip op, waarna hij De Ploeg definitief verliet in 1951. In 1956 kreeg J. de culturele prijs van de provincie Groningen. In 1958 organiseerde Jos de Gruyter voor J. en Jan van der Zee jubileumtentoonstellingen in het Groninger Museum. Hij typeerde Jordens bij die gelegenheid als een schilderende musicus, die steeds weer improvisaties speelt. Als tekenleraar heeft hij erkenning gekregen door zijn kindgerichte en vernieuwende benadering, waarin de vrije expressie centraal stond.