Na een studie psychologie in Groningen, etslessen aan de Vrije Academie in Den Haag en de opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem, vestigt ze zich in 1994 in Zutphen om zich volledig aan de kunst te wijden. Een belangrijke reeks binnen het oeuvre van Krin Rinsema wordt gevormd door schilderijen, tekeningen en etsen van een meisje dat tot haar enkels in zee staat. De contouren van haar gestalte zijn altijd zorgvuldig met zwarte belijningen aangegeven, terwijl de fysionomie van haar gelaat niet nader is uitgewerkt. Volledig in zichzelf gekeerd en geïsoleerd binnen de groezelige zwart-wit wereld van van het verstilde kunstwerk, is ze in nabijheid onbereikbaar. Het vertederende beeld van het badende meisje is in het werk van Rinsema tot repeterend teken geworden van onschuld, verlies en het vervagen van herinneringen. Wordt de grondtoon van deze reeks uitgemaakt door inkt- en houtskoolzwart, in haar serie aquarel- en acrylverfschilderingen, waarin wandelende vrouwenfiguren binnen een immens waddenlandschap, introduceert ze voor het eerst de ongemengde kleur. In deze reeks overheerst de berusting en lijkt eenzaamheid troost te vinden in opgaan en vergaan.