Klaas Koopmans krijgt, in navolging van en voor het schildersbedrijf van zijn vader, een opleiding als huisschilder. In de wintermaanden trekt hij regelmatig als kunstschilder met de schildersezel het veld in. Tijdens de WO2 krijgt hij in Leeuwarden tekenlessen van Teake van der Woude, waarvan hij naar eigen zeggen veel profijt heeft gehad. In 1948 exposeert hij voor het eerst. Een jaar daarna wordt hij voor het eerst, overspannen, 7 weken opgenomen in een kliniek te Zuidlaren. Daar maakt hij zijn eerste 'gestichtstekeningen', mogelijk omdat schilderen en tekenen daar onderdeel was van de therapie. Dat was anders toen hij in 1954 opnieuw werd opgenomen, en het regime totaal veranderd was: van tekenen en schilderen was geen sprake omdat het verboden was. Dat is de reden dat hij tekeningen maakt op oude tabakszakjes, enveloppen en kleine papiertjes die hij gemakkelijk kan verstoppen. Hij tekent met ballpen, potlood en zélfs met rode lippenstift. Daarna volgen nog twee opnames: in 1959 voor zeven maanden en in 1963 voor vier weken in de (gesloten) psychiatrische kliniek in Franeker. In 1980 wordt hij gepensioneerd en kan zich dan geheel wijden aan de schilderkunst.