Hoewel hij liever de opleiding tot beeldend kunstenaar in Amsterdam zou hebben gevolgd, ging Jan Loman op aandrang van zijn vader geodesie in Delft studeren. Na zijn opleiding werkte hij bij het kadaster. Na de 2de wereldoorlog ging hij als vrijwilliger naar het toenmalig Nederlands-Indië waar hij zijn vrouw leerde kennen. Toen hij teruggekeerd in Nederland in 1949 weer bij het kadaster ging werken, ontwikkelde hij zich ook als beeldend kunstenaar. Hij was zowel beeldhouwer als graficus en schilder. Hij sloot zich aan bij de Groninger kunstenaarsgroep Nu, waarvan hij ook nog een tijd voorzitter is geweest. Van zijn hand is het gestileerde embleem van de waddenvereniging. Naast beeldend kunstenaar was Jan Loman ook dichter. Hij schreef bij voorkeur Haiku's, die op diverse plaatsen in Nederland in steen zijn vastgelegd.