Fie Werkman was de jongste dochter van de schilder/graficus Hendrik Werkman en diens eerste vrouw Jansje Cremer. In 1934 trouwde ze met Siep van den Berg, met wie ze vier kinderen kreeg. Het echtpaar scheidde en Van den Berg verhuisde in 1954 naar Amsterdam. In de jaren '50 opende Werkman in haar woonhuis in Groningen een atelier voor kinderen. Als kunstenaar was ze autodidact, ze tekende, maar werd vooral bekend als collagekunstenaar. Ze ontwikkelde hiervoor een eigen techniek waarbij ze op stof tekende met lappen, die in drukinkt waren gedoopt. Hieruit knipte ze figuren en vormen die ze weer aan elkaar naaide. Zij werkte op de grens van de abstracte en figuratieve kunst. In de jaren '60 sloot Werkman zich aan bij de Groninger kunstenaarsgroep 'Groep Nu', waarvan onder anderen ook Henri de Wolf en Edu Waskowsky lid waren. In 1968 kreeg ze voor haar werk de Prijs van de stad Parijs tijdens een salon voor vrouwelijke kunstenaars. In 1987 publiceerde Werkman een boek over haar vader.