Betreft een houten slijpbraak die bestaat uit een vast gedeelte, de lade, met parallel lopende metalen spijlen en een scharnierende metalen hefboom, de klapper genoemd. De slijpbraak heeft ijzeren messen. De poten bestaan uit twee rechtopstaande balken op een dwarsbalk. De opstaande balken zijn met behulp van een houten kruis verbonden met een zogenaamde lade aan de bovenkant. Dit is een geheel van drie evenwijdig geplaatste platte ijzers die bovenaan zijn aangescherpt. Hiertussen is een scharnierend ijzer, de klapper, aangebracht (vervaardigd uit twee ijzerstrippen) met aan het uiteinde een handvat. Op één van de staanders is een houten plank met spijkers, met de punten naar boven wijzend, aangebracht, de zogenaamde hekel, die bij dit exemplaar voor de helft nog aanwezig is. De slijpbraak is met nagels in elkaar gezet. Nadat de gerote vlasstengels op de handbraak of rolbraak bewerkt zijn, worden de laatste houtdelen met de slijpbraak uit de vlasvezels verwijderd en blijft het schone vlaslint over. Men houdt nu de klapper neergedrukt en trekt het vlas onder het mes van de klapper door zodat de scheven er uit worden geschraapt. De korte zwakke vezels die bij het 'slijpen' vrijkomen noemt men klodden of lokken. De braak gebruikte men voor het breken (braken) van de houtige kern van vlasstengels om deze te scheiden van de vlasvezels. Met een slijpbraak werd het vlas nogmaals bewerkt om de laatste scheven (Fries: sjudden) van de vezel te scheiden.
Slijpbraak van hout en metaal gebruikt om de laatste houtdelen van vlasvezels te scheiden