Betreft een iepenhouten hoorngeleider of hoornspanner. De hoorngeleider (Fries: hoarnlieder) bestaat uit twee houten delen met daar tussen een te verstellen verbindingsijzer. De houten vormen zijn zodanig gemaakt dat de hoorns erin passen. De hoorngeleider is voorzien van riemen en gespen om deze op het hoofd van het rund te bevestigen. Het platte verbindingsijzer is met vier stelschroeven bevestigd aan de achterzijde van de houten delen. Met behulp van de stelschroeven kan druk op de beide hoorns worden uitgeoefend waardoor deze geleidelijk een gewenste richting op worden gedwongen. In sommige delen van Europa, zoals het Alpengebied, maakten veehouders gebruik van hoorngeleiders om de hoorns van runderen in een gewenste stand te laten groeien. In de meeste gebieden van Nederland was dit gebruik onbekend, maar in Friesland werd de hoorngeleider wel toegepast. Een stier droeg de hoorngeleider tot ruim eenjarige leeftijd. Vroeger speelde de beoordeling van de hoorns geen onbelangrijke rol op keuringen en in de keuringsrapporten van de stamboeken. Dit gold niet alleen voor de dagelijkse omgang op het bedrijf, maar ook bij de beoordeling van het type hoorn (grof of fijn). Een sprekende runderkop met mooi gevormde hoorns was een sieraad voor het dier. Grove, dwarse of vluchtige hoorns werden als ordinair beschouwd. Druiphoorns daarentegen verleenden de dieren een apart cachet.
Hoorngeleider of hoornspanner van hout met metalen geleidestangen gebruikt om de hoorns van runderen in een bepaalde stand te krijgen