Henk Visch schreef: ‘De giraf tussen de bomen is niet het beeld van een verdwaald dier, maar het voelt zich hier thuis. Onwetend van het leven beneden voedt het zich hoog in de lucht met bladeren.’
Lopen we vanaf de Houttuinen in de richting van de Engelenburgerbrug, dan zien we de giraf op de rand van de kade staan. Het dier is vier meter hoog en uitgevoerd in brons. Hij heeft zijn hoofd enigszins gedraaid en staat met zijn vier poten direct op de kade. Een sokkel ontbreekt. We zien hoorntjes en oren, terwijl andere details als een vacht en een staart zijn weggelaten. ’s Zomers, als de plataan waar de giraf onder staat overvloedig blad heeft, lijkt het dier te eten van de bladeren.