Getypt dagboek op losse vellen vanaf 17 september 1944 tot juli 1945 door L Selbach, inwoner van Beek September 1944. Zoals gezien door dhr. Selbach, de dag der bevrijding. Selbach beschrijft emoties en onzekerheden ondergaan door inwoners van Beek vanaf het moment dat de Amerikanen te voet het dal in kwamen. "Geruchten" dat de geallieerden al in Maastricht waren; dat de Franse legers dichterbij kwamen. Op dolle dinsdag, 17 sep 1944, was hij getuige van de Moffen, die in de haast meesleepten wat zij konden. "Een ramzalig legertje trok aan ons voorbij". Nog geen flauw idee dat dit zou strekken tot "de bevrijding", waarnaar we allen zo vurig verlangd hebben. Diverse stellingen in het Reichswald werden door een intensief bombardement getroffen. Omstreeks drie uur verscheen een een geweldige golf vliegtuigen, die duizenden parachutes los lieten. "Een schouwspel dat we nooit meer te zien zullen krijgen" Enkele mensen die in de kelder doorgebracht dachten "dat het maar een smoes was". Om deze mensen te overtuigen hoopten we dat het nogmaals zou gebeuren. Juist daarop arriveerde een luchtarmada in de vorm van Lancasters die de zweefvliegtuigen achter zich trokken. De zweefvliegtuigen werden losgelaten op berghellingen van Groesbeek en de aanwezige bemanningen zich bij andere troepen kon voegen kon . Zo 17 september 44 kan voor Beek gezien worden als de dag der bevrijding. Toch houdt deze datum niet het absolute einde van de Duitse bezetter. Ook hierna is Beek blootgesteld aan het regiem van de Duitse bezetter en luchtgevechten. “De Moffen” begonnen zich inmiddels weer aardig te weren. In deze relatieve impasse, ergens na 17 sep 44, komt iemand 's avonds met de fiets de berg afzetten en vertelt dat de Amerikanen in Berg en Dal zouden zijn gearriveerd. De wegen in het hele dorp werden bijkans ontruimd om vrij baan te maken voor het Amerikaans zwaar militair materieel. De Amerikanen bleken echter slechts te voet het dorp binnen te komen met enkele handwapens zoals handgranaten, een stengun en een pistool. Zij groeven zich met schopjes in op sommige strategische punten. Zij gaven chocola aan de kinderen en sigaretten aan de ouders inwoners van Beek. “Wij dachten nu werkelijk het ergste gehad gehad te hebben”. Echter 's nachts werden we wakker door verschillende ontploffingen: Een Duitse tank had geprobeerd s' nachts BEEK binnen te dringen: Hij werd door een Amerikaanse PIAT de letterlijk de weg af geschoten. Dit was de eerste rumoerige nacht...Na deze zouden er nog vele volgen. Vluchtelingen. Het geringe aantal US soldaten (11) was aan de krappe kant en gaf aanleiding tot oplaaiende agressiviteit van de kant van de Duitsers. Beschietingen s' nachts was een belangrijke aanleiding voor mensen uit Beek e.o. een nieuwe schuilplaats te zoeken......
Getypt dagboek op losse vellen vanaf 17 september 1944 tot juli 1945 door L Selbach, inwoner van Beek
Auteursrechtelijk beschermd - wel tonen, niet downloaden