Het boek behoort tot de laatste periode van de handschriftverluchting, toen er nog steeds vraag was naar met de hand geschreven en versierde teksten, hoewel gedrukte boeken al in ruime mate op de markt waren. De schilderstijl van dit handschrift behoort tot de zogenaamde School van Rouen, die met de School van de Loire een van de toonaangevende schilderstijlen van de late 15de eeuw was. De kalender in dit handschrift, die in drie kleuren geschreven is (afwisselend rood en bruin, met de belangrijkste heiligenfeesten in blauw), biedt geen houvast bij het bepalen van de herkomst. Mogelijk is het boek gemaakt voor gebruik in Parijs, hetgeen gesuggereerd wordt door de suffragiën voor de heiligen Geneviève en Avia, de laatste in de reeks van gebeden voor vrouwelijke heiligen. Echter, beide namen ontbreken in de kalender. Het wapenschild van de eigenaresse (Geneviève Basset, +1538, f. 146v) is op het laatste blad toegevoegd. De kalender wordt gevolgd door evangelielessen met een bladgrote miniatuur van Johannes de Evangelist, die schrijvend is afgebeeld op het eiland Patmos, waar hij aan de Apocalyps gewerkt heeft (f. 16r). Bij de evangelielessen zijn ook twee kleine miniaturen van Mattheus en Marcus te vinden (f. 17r, f. 17br), de apostel Lucas ontbreekt. Gebeden tot de Maagd, passiegebeden, verschillende getijden en suffragiën worden geïllustreerd door 17 bladgrote en talrijke kleinere miniaturen. Alle bladgrote schilderingen, of het nu een scène in een landschap is of een interieurafbeelding, zijn gecomponeerd binnen een gelijkend architectonisch raamwerk, waardoor driedimensionaliteit wordt gesuggeerd. De smalle rechthoekige kaders bestaan uit kolommen met daarop hier en daar spelende putti. De architectonische elementen, de luchten en de achtergronden, zijn vluchtig getekend. De landschappen zijn wat `vlokkerig' met gekleurde bosschages met `pointillistisch' geschilderd bladwerk, waardoor een bijna impressionistisch effect bereikt wordt. De individuele figuren stralen een zekere zachtheid en gratie uit, maar zijn ook wat steriel in hun trekken en bewegingen. De gezichten hebben schaduwplekken met grijze vlakken, waardoor het wit van de ogen duidelijk opvalt. Met fijne penseelstreekjes is goud toegevoegd om kleding, haar en vleugels op te hogen, met als gevolg dat de scènes verlicht lijken door een verborgen lichtbron.