Er zijn veel handschriften met delen van Scutkens tekst overgeleverd, maar weinig met de volledige tekst van het Nieuwe Testament en de oudtestamentische perikopen. Dit boek behoort tot de enige drie of vier (op enkele bladen na) complete handschriften, waarvan het oudste uit 1399 dateert. De meeste hiervan zijn ingericht voor liturgisch gebruik, dat wil zeggen dat met behulp van lijsten van de evangelie- en epistellessen, zowel van het Tijdeigen als van het Feesteigen der Heiligen, de perikopen voor de lezingen van de dag gevonden konden worden. In de tekst zelf zijn de perikopen met rode opschriften, de rubrieken, aangegeven. De evangeliën worden voorafgegaan door een korte inhoudsopgave van de hoofdstukken en zijn voorzien van de canones van Eusebius van Caesarea; het Evangelie van Lucas wordt voorafgegaan door een korte proloog. Zowel van het Evangelie van Johannes als van de Handelingen der Apostelen ontbreken enkele bladen. Het liturgische gebruik van een Nederlandstalige bijbel als deze moet men niet letterlijk als 'gebruik bij de eredienst in de kerk' opvatten, waar immers tot in onze eeuw het Latijn als voertaal werd gebezigd. Veeleer is het handschrift bestemd geweest voor lezing in een der kloosters of huizen van de Moderne Devotie. Wellicht is het daar ook geschreven. In ieder geval hebben verschillende kopiisten aan het boek bijgedragen. De Noordhollandse stijl van de penwerkversiering op een aantal bladen wijst op een herkomst uit die streek.
Nieuwe Testament ... [vert. Johan Scutken]