Dit oude missaal is een gecompliceerd, uit verscheidene onderdelen samengesteld boek. Het oudste gedeelte dateert uit de eerste helft van de 13de eeuw (tot f. 148v), waarna het handschrift twee keer is aangevuld met nieuwere stukken. De eerste aanvulling dateert van rond 1300-1320 (f. 149r-171v) en de tweede (f. 172r-174v) van het begin van de 15de eeuw. De hand die het laatste stuk heeft geschreven keert middenin het oude gedeelte nog eens terug (f. 129r). Daarnaast worden in de fragmentencollectie twee losse katernen van acht en vier bladen uit dit handschrift bewaard (ABM h63a en b), de een afkomstig van de eerste aanvulling en de ander van de tweede. Het is onduidelijk waarom zij bij het binden niet zijn opgenomen. De tekst van het boek is incompleet en vertegenwoordigt alleen het winterdeel. Het Temporale begint met de eerste zondag van de advent en eindigt met de Paasnacht. Het Sanctorale is incompleet en begint middenin het feest van St. Lucia en eindigt met paus Leo op 11 april, gevolgd door een Alleluia de Apostolis. Omdat er weinig heiligenfeesten worden genoemd, is de lokalisering van het handschrift moeilijk. Een toevoeging over de in Utrecht vereerde heilige Pontianus (f. 135r) en een tekst over Preiectus (f. 135v) doen vermoeden dat het handschrift ook hier gebruikt is. Daarbij is de versiering van de initialen (f. 1r en f. 16v, geometrische-, blad-, bloem- en diermotieven op een blauw en groen fond, met oranje-rode omlijning) enigszins verwant aan die in een ander Utrechts handschrift, dat eens behoorde aan de Domkerk. In beide boeken treffen we gelijkende middeleeuwse notities aan, maar of zij van dezelfde handen afkomstig kunnen zijn en of de handschriften misschien aan dezelfde instelling hebben toebehoord, kan niet bevestigd worden. Enkele jongere correcties geven nog informatie over het gebruik van het boek. Zo is op f. 127v (Exsultet) rege nostro (onze koning) verbeterd in imperatore (keizer). De woorden 'onze koning' zouden betrekking kunnen hebben op Willem II, graaf van Holland en Zeeland (1228-1256), die in 1247 tot Roomskoning werd gekozen en in 1248 werd gekroond. Na zijn dood was er een langdurig interregnum en pas in 1273 werd er een nieuwe keizer gekozen. De wijziging van het woord koning in keizer dateert dus vermoedelijk van na 1273. De veronderstelling dat het handschrift in Utrecht gemaakt zou kunnen zijn, wordt gesteund door de muzieknotaties, een vroege vorm van hoefnagelnotatie op lijnen. De muzieknotatie in onze streken vertoont enkele opvallende verschillen met de Duitse notaties. Zo is de vroegtijdige invoer van de notenbalk een van de bijzondere kenmerken in de muziekhandschriften uit de Lage Landen. Daarnaast is de verticale stand van de neumen (de noten) en het gebruik van bepaalde versieringsneumen en verfijningen een herkenningsteken.