.Een paar vissers waren aan ‘t wandelen bij Matsubara aan de Mio baai, als een van hen een prachtig kleed vindt, hangende aan de tak van een denneboom Hij staat op het punt het mee naar z’n huis te nemen als er een engel komt om het op te eisen, hem uitleggende dat het een hemels verenkleed is . Dit brengt de visser ertoe het te behouden als een byzondere schat, Maar als de engel hem vertelt dat ze zonder het kleed nooit meer naar de hemel kan opstijgen is hij zo begaan met haar verwarring dat hij besluit het haar terug te geven als zij voor hem wil dansen. Eerst weigert hij het terug te geven vóór dat ze danst, uit angst dat ze zal wegvluchten zo gauw het kleed weer in haar bezit is, maar als de engel hem vertelt dat zulk gedrag alleen wordt gevonden bij mensen, geeft hij beschaamd het kleed terug. Vol blijdschap trekt de engel het aan en danst. Dan, terwijl ze talloze zegeningen over het land uitroept, verdwijnt ze tussen de nevels en de wolken naar de hemel. ( L.Sch.: vrij naar de engelse vertaling van Waley. Uit: P.G. O’Neill, Aguide to Nõ. Hinoki Shoten Tokyo & Kyoto Japan. z.j )