Gezicht op het bevroren IJ met een tiental walvisvaarders tussen de schotsen en kleine bemande boten in vaargeulen aan de horizon huizen, molens en torens. Hoge wolkenlucht, grijzige sfeer. De winter van 1728/29 was bijzonder streng en lang, zette 30 november in en duurde tot 11 maart 1729. Het feit dat het IJ op 14 maart nog dicht bevroren is, is eergegeven, maar dat het lukte er smalle vaargeulen in te hakken, is in overeenstemming met de duur van de winter. De plaatsen die men van het Blauwe Hoofd in Noord-westelijke richting kijkend waarneemd zijn Buiksloot en Oostzaan, herkenbaar aan de stompe toren van de kerk, evenals aan de landtong tussen de genoemde plaatsen.
Het IJ met een vloot walvisvaarders gezien vanaf het bolwerk Blauwhoofd
Het bevroren IJ in de winter van 1728/29 met vastgevroren walvisvaarders, van het Blauwhoofd af gezien