Voorzijde: een bellen blazende putto zittend op een doodshoofd met de zeep in een mosselschelp als vanitas symbool; de kwetsbare kortstondigheid van het leven wordt symbolisch vergeleken met de fragiliteit van een luchtbel. Het doodshoofd rust op een heuveltje. Achter de putto vier vrouwen die, gezien huin identieke kleding, begijnen zouden kunnen zijn. Elk heeft een ander voorwerp in de hand. Boven in de wolken strekt God de Vader, met een stralenkrans om het hoofd, zijn armen beschermend uit. Omschrift. Keerzijde: een blaker met dovende kaars, symbool van de eindigheid van het leven, op een doodskist die rust op een met drager met vier poten waarop een kleed. Opschrift. Omschrift. Zowel blaker als bellen blazende putto zijn ontleend aan emblemata.